پیش نوشت :

ما انسانها در برابر مواردی که تازه با آنها برخورد می کنیم یا تازه آشنا شده ایم ، یک طفل را می مانیم .. یعنی قسمتی از مغز ما در برابر آن چیز  ، طفل گونه است .. مثل زندگی کردن در یک شهر جدید . که اسمش را می شود گذاشت طفل شهر .. برای بزرگ شدن طفل شهر ، باید نقشه آن شهر  را یاد بگیری .اگر نقشه را ندانی و مثلا" از عابری آدرس مکانی را بپرسی ، حرفش را  بی چون و چرا قبول می کنی . بدون اینکه فکر کنی درست می گوید یا نه ..

 اصل نوشت :

 فکر کنم دوم دبیرستان بودم که به مامان قول دادم یک کاری را انجام بدهم و در ازای آن کار مامان برایم کامپیوتر بخرد.. از آن روز تقریبا" 8 سال می گذرد .. آن موقع با دوستم یک دوره کوتاه  کامپیوتر رفته بودیم ..  موقعی بود که 2pentuim   روی بورس آمده بود ...کامپیوتر را که خریدم هر دو ماه در میون غش می کرد .. و  بابا می بردتش همان جا که کامپیوتر را از آنها  خریده بود درستش کند یکی از همکار های بابا ، خانم (و) هم در آن شرکت کار می کرد ... تعداد دفعات غشی که زیاد شده بود  خانم و به بابا گفت به دخترتان بگویید از copy  کردن و refresh  کردن خودداری کند ..

من به copy  نکردن گوش نمی دادم.. چون همه کارها با همین copy & paste  بود .. و چون آن دوره کوتاه را رفته بودم  قبول نمی کردم نباید ازcopy & paste  استفاده کرد .اما هر جا می دیدم نوشته شده  refresh  فرار می کردم .. فکر می کردم علت غشی کامپیوتر از اونه...  خیلی دوست دارم یک بار با خانم و صحبت کنم و دلیل حرفشو بپرسم ..

هنوز هم وقتی کلمه refresh  رو می بینم  نا خود آگاه همون حس بهم دست می ده ... اما خوب  ، الان طفل کامپیوترم  کمی بزرگ شده ..

 پی نوشت :

 قطعا" به علتهای فوق الذکر است  که  وقتی به یک کودک(که  یک طفل محض است ) از همان ابتدای خامی و بی تجربگی چیزی را بگویی  آن را می پذیرد بدون اینکه بداند چرا ..

 اگر آن امر نهی شده  ، با عقل سازگار باشد بزرگ که شد آن را  با دانستن چرایی و چگونگی قبول می کند . سازگار که نباشد پس می زند ..