ساعت دو پی ام است .. دی سی می شوم کتابم را بر می دارم می روم روی تخت دراز می کشم .. کجا بودم ؟؟ آها صفحه17  " شاخه های گل یخ مثل نقاشی بچه ها، یکدیگر را خط خطی می کردند .  به نک درخت ها هنوز چند تایی خرمالو بود ."

ساعت سه پی ام است .. گشنه ام . خب معلوم است آدمی که تا لنگ ظهر بخوابد  ناهار را هم فراموش می کند .. شامش را هم .. دست چپ و راستش را حتی ... بخواهم غذا بخورم دیر می شود .. همینطور که لباس می پوشم  یک تیکه کیک می گذارم دهنم .. کاش چای هم درست کنم  .. نه دیر می شود . می آیم لنز بگذارم یادم می آید سمت راستی گوشه اش پاره شده .. این سری که رفتم مزرعه یادم باشد بروم پیش دکترم و یکی دیگر سفارش بدهم ... خوش و خرم از بله ها می آیم پایین .. یک سری کاغذ آشنا از دور چشمک می زنند .. جلو تر که می آیم می بینم حدسم درست بود فیش تلفن است . فوری  کارکرد شبکه هوشمند را نگاه می کنم .. به به  مبلغ بسسسسسسسیار ناچیز می باشد .. سلام  .خوبین شما ؟؟؟ ...  می گذارمش داخل کیفم . انگار نه انگار . خیال کرده می تواند روزم را خراب کند .. فکر نکرده  دیگر بهش عادت کرده ام .. کور خوانده .. می روم خوش گذرانی و هیچ توجهی  هم بهش ندارم .. فیش  پررو ..