دنیای معکوس مثل یک چاله است . آدم بعضی وقتها می افتد تویش .. یا خودش می افتد یا کسی از پشت هل اش می دهد . یک آن  چشمت را باز می کنی می بینی همه جا تاریک است و کسی پیدا نمی شود  دستت را بگیرد و بکشد بیرون ..

دنیای معکوس هیچ خوب نیست . هیچ چیز سر جایش نیست .وقتی گناهی نداری مقصر شناخته می شوی ..  وقتی مقصری بی گناه می شوی ..  ..همه چیزش را باید معکوس کنی تا قابل تحمل بشود ..  .. دست خود آدم نیست .مثلا" فقط می توانی فکر کنی که اگر عکس شود خوب می شود و روی روال طبیعی خودش می افتد . دنیای معکوس وقتی خوب است که آدمهایش هم معکوس باشند . فکرشان روحشان و تمایلاتشان .. و این  سخت است .خیلی سخت ..